|
De term 3D wordt ook gebruikt voor de techniek die bekend staat onder de naam stereoscopie, waarbij er twee
verschillende beel- den worden aangeboden, een voor het linkeroog en een voor het rechteroog.
Stereobeelden zijn niet echt ruimtelijk, maar door bepaalde trucjes (bijvoorbeeld
: een bril met een rood en met een blauw glas)
wordt de indruk gewekt dat het driedimensionaal is. De aanduiding 3D heeft hier betrekking op onverwachte visuele beelden.
Je verwacht een tweedimensionaal beeld maar je ziet het driedimensionaal.
Tegenwoordig wordt de term 3D gebruikt voor een nieuwe tele- visietechniek met de naam WOWvx. "High-quality"
3D films kun- nen tegenwoordig bijna overal in de wereld worden bekeken in een nieuwe generatie film theaters.
|
|
Stereoscopie is natuurlijk niet hetzelfde als stereofonie. Het laatste is in onze huiskamers gemeengoed geworden.
Beide hebben gemeen dat ze een ruimtelijk beeld geven door twee opnamen (twee foto's respectievelijk twee geluidsopnamen)
te maken. Het tegengestelde van stereo, als er maar een opname wordt gemaakt, heet in beide gevallen mono.
Bij stereofotografie moeten er twee foto's worden gemaakt vanaf een iets verschillend standpunt. Het is nodig dat het
linker- en rechteroog elk alleen de foto zien die voor dat oog bestemd is. Dat is enigszins problematisch, aangezien een
mens van nature de twee ogen op hetzelfde object richt. Men kan ervoor zorgen beide beelden apart worden aangeboden.
Ook is het mogelijk dat de beelden op een bepaalde manier met elkaar vermengd worden, waarbij de toeschouwer een bril draagt
die de beelden weer van elkaar scheidt. Tenslotte zijn er de autostereoscopische systemen (o.a. het wereldbekend
"View Master") waarbij werkelijk gebruik wordt gemaakt van het feit dat de twee ogen niet precies op dezelfde positie staan.
Er bestaan 3d-camera's, 3d-lenzen, brillen, viewers, films en boeken.
|
