In de jaren vijftig moest een ve-dette vrijgezel zijn om succes bij de teenagers te hebben. En wie  "gay" was had al helemaal afge- daan. Om de eerste reden is on- derstaande foto uit 1959 echt een half wereldwonder.

Pat Boone was een trouwe kerk- ganger en een zo mogelijk nog trouwere echtegenoot met een uitgebreide kroost. Hij zou hier later ook voor uitkomen en er zelfs in de publiciteit mee komen door op te treden met de hele familie. Op het ogenblik dat ik dit exclusief kiekje kon nemen was hij echter nog de zoetgevooisde tienervedette waar de meisjes smoor op waren. Hij vroeg me dan ook dringend dit kiekje niet we- reldkundig te maken. Wat ik ook deed, mits mij vanuit de States het nodige exclusieve materiaal regel- matig zou worden toegestuurd. Wat ook gebeurde. Zo zie je maar...

Op de foto boven : Pat Boone in 1955 en op de foto onder in 2004.

Over Johnny Cash is er op het internet zoveel te vinden dat er hier verder op ingaan mij overbo- dig leek. Toch leuk even de man (boven), die in 1956 "I Walk The Line" opnam in de Sun Records studio in Memphis, en de man (onder) zoals we kennen van tijdens zijn laatste levensjaren.

Terwijl in Europa Ray Charles werd beluisterd op concerten in befaam- de theaters, de grootste jazz po- dia, hoste iedereen vrolijk door tijdens zijn optredens in de USA. Zoals op oudejaarsavond 1956 in Seatle waar hij vrolijk zorgde voor de "dance and show". 

The Platters een succesvolle rhythm-and-bluesband veranderde wel eens van samenstelling. Tony Williams, David Lynch, Paul Robi, Alex Hodge, en Zola Taylor maak- ten deel uit van de groep in de pe- riode dat ze hun grootste hits scoorden, zoals : "The Great Pre- tender". "Only You" en "My Prayer". De groep werd opgericht in 1953 door Herb Reed.  In de beginjaren van de bestond deze alleen uit mannen. Een aantal jaren later werd de donkere Zola Taylor de zangeres. Zij was een van de eer- ste zangeressen in een rhythm-and-bluesband in de jaren 50.