Wie dacht dat het in de jaren vijftig al rock was dat de klok sloeg, zit er goed naast.  Rock 'n Roll kwam pas goed op dreef vanaf 1956. En ondertussen klonken in de balzalen en theaters populaire deuntjes. En die werden meestal gebracht door ontelbare orkest- jes en orkesten. De muzikanten netjes met hetzelfde pakje aan, braafjes gezeten achter een al dan niet kleurige muziekstandaard met logo (zie boven).

Orkesten had je in alle maten en gewichten, al stijlen en toon- aarden. Hierboven het exotisch ensemble "The Kilima Hawaiians" die in Nederland en België o.m. de Hawaîaanse gitaar introduceer-den. Van dit ensemble werden ook veel nummers op plaat gezet. Ze scoorden hits met "Er hangt een paardenhoofdstel aan de muur", "Nacht over Java" en "Zwerven over Bali".

Een typisch jaren vijftig orkest waar de elektrische gitaar al zijn intreden had gedaan. Dergelijk klein orkest werd ook wel een "combo" genoemd. Boven :  het Belgische orkest van Jean Jac- ques dat veel gevraagd werd op galabals, partijen, bruiloftfeesten van welgestelde burgers en de toen succesvolle "thé dansants".

André Brasseur vormde zijn band einde van de jaren vijftig. Maar deze organist en instrumentalist zou pas in 1965 een internationale hit scoren met "Early Bird" (genoemd naar de eerste tele- communicatiesatteliet die in dat- zelfde jaar in een baan om de aarde werd gestuurd). Ondanks tientallen (Palette) opnames o.l.v. Roland Kluger kon hij dit succes niet meer evenaren.

Het ensemble Alex Scorier (saxo-fonist) was een typisch jazzy or- kest. Scorier zelf was als jazz- muzikant actief in tal van for- maties. Tegenwoordig dirigeert hij de "Brussels Little Big band".

Sommige plaatselijke orkesten namen allures aan van een heuse big band. Zoals op de foto boven het 14 man sterke EAO  ( Eind- hovens Amusements Orkest ).

Dezelfde tendens bij het Brugse orkest Eddy Dorsan waar ze toch ook al met z'n 10 waren. Dit orkest zou later ook effectief uitgroeien tot een big band maar hierover kan je meer vernemen in de rubriek  " In de Vieux Bruges".

Als men het over de grote hit van Willy Lustenhouwer heeft verwijst men naar "Zie je van Brugge" terwijl de titel feitelijk de tweede zin uit het refreintje is : "Zet je van achter". Meer hierover in de rubriek  " Showbizz Vedetten".

In de jaren vijftig was het nog mo-gelijk om alle Vlaamse mannelijke vedetten in één voetbalteam samen te brengen. Het elftal werd, zoals in die tijd gebruikelijk bij zo goed als alle teams, versterkt met een Nederlandse speler. Van links naar rechts boven : Bobbejaan Schoepen, Erik Franssen (Ned), Willy Lusten-houwer, Will Ferdy, Jean Walter, Henk De Bruin (onder) Ray Franky, Jan Verbraeken, Tony Sandler, Car-lo Caluwé en Tony Geys. We hebben het raden naar de tegenstander en... de uitslag. Een andere en betere foto van dit elftal staat op een speciale webpagina van het "Show Web".

Tekst geschreven door Roland Dubois in oktober 1957 :
Bij deze ongedwongen Tony Sand- ler snapshot past enige uitleg : Begeleid door zijn eigen (en uit- stekend) trio trad Tony geduren- de de vakantiemaanden op in de Terlinck te Koksijde, en ons snap- shot geeft wel een goed idee van de vrolijke sfeer, die Tony er ie- dere avond wits te scheppen.
Natuurlijk is nog steeds het char- melied, waarin Tony uitblinkt, hoe vreemd het ook lijkt voor dat z'n repertorium uiterst gevarieerd is : zowel in taal als in genre.
"Bambina", "Le pianiste de Varso- vie", "Montagnes d'Italie" zijn lied- jes die u Tony zult horen zingen op het podium, maar nooit op de plaat ! Een pluimpje op de hoed van de heer Bylois, directeur van het Benelux Theater is hier wel op zijn plaats : met zijn ingeboren flair heeft hij Tiony op het juiste moment weten uit te kiezen om de komende tournée mee te ma- ken. Zullen we u nog vlug iets verklappen ? Tony iets momen- teel druk bezig een serie Franse opnamen aan 't voorbereiden.

"Dank je wel, Marcel", dat mag ik voor altijd zeggen als ik aan Mar- cel Thielemans denk. Toen ik in 1968 voor het eerst in de Philips studio's ging opnemen nam hij me spontaan in bescherming. Zelf van Belgische afkomst was hij als zanger-trombonist verbonden aan The Ramblers en een van de po-pulairste vedetten in Nederland. Over Marcel (die op 15 mei 2003 in Hilversum overleed) en The Ram-blers lees je meer op de pagina's over de big bands.

Max van Praag was al razend po- pulair in Nederland en tot midden de jaren vijftig werd hij ook bijzonder populair in Vlaanderen. Hij werd geboren in 1913 en was lange tijd eigenaar van een pla- tenzaak in Utrecht. Hij is de stam- vader van een muzikale familie.

Zijn zoon Chiel van Praag werd be- kend van TV en radio. Maar ook kleinzoon Maarten is muzikant bij o.a. "City to City" met Sandro van Breemen).

Na de bevrijding hadden wij met z'n allen het genoegen om de GI's uit de USA nog jaren in ons midden te hebben. Voor de ont- spanning in de kazernes zorgden Nederlandse en Vlaamse arties- ten. Want die spraken behoorlijk Engels en waren niet vies om een dollar-ke bij te verdienen. Op de foto de Nederlandse zangeres Nelly Wijsbek, begeleid door en- kele muzikale GI's, in de basis van Toul  (Frankrijk).

Een volslagen onbekende immi-granten zoon (allochtoon zoals dat vandaag heet) scoorde een hit met zijn eerste plaatje. Naast het optreden in de zaak van zijn manager was het hossen gebla- zen van de ene tent naar het an- dere dansfeest. Zingen met het aanwezige balorkest en met ei- gen accordeon op een veel te klein podium : zo leerde Rocco Granata het vak en was er hele- maal klaar voor toen "Marina" ook een wereldhit werd.