Er is in Vlaanderen met moeite een magazine of weekblad te vinden  dat in de afgelopen jaren geen biografie en/of biografisch artikel ge-schreven heeft over Will Tura. Toch mag Norbert de eer opeisen om, lang voor andere media er enige interesse voor hadden, een over vier nummers en evenveel pagina's verspreide biografie van Will Tura te hebben gepubliceerd. En wel in "Pick Up" het muziekblad waar hij na zijn studies hoofdredacteur van was geworden.  Een biografie  over  Tura was in 1960 allesbehalve evident : de jongen was nog geen 20 en moest zijn eerste goedverkopende plaat nog maken, laat staan dat hij  al hits gescoord had.  De biografie was, wat de eerste jaren van de carrière van Tura betreft, ongetwijfeld de meest accurate ooit verschenen. Het verhaal had Norbert uit de betrouwbaarste bron : van Moeder Blanckaert, van wie hij ook de foto's in bruikleen kreeg. Links de pagina in "Pick Up" van juni 1960 met de start van de biografie.

Dé ontdekkers van Tura zijn onge-twijfeld Harry Cogghe die hem voor het eerst liet optreden en Jo Deensen die van hem de gitarist-zanger van Freddy's dansorkest maakte. Maar het is pas toen Will door Jacques Kluger (van de almachtige uitgeverij World Music) werd opgemerkt dat hij met de grote middelen werd gelanceerd : een major platenfirma Decca en Benelux Theater.  Die betaalden mee de voor die tijd anders alleen aan de grote vedetten voorbe-houden fanfoto in kleur.

De "Van Slambrouck" die het eerste erelid werd van de allereerste Will Tura Fan Club was niemand minder dan onze  Norbert. De Fan Club was een initiatief van het toenmalige boekingskantoor van Tura : het Benelux Theater van Robert Bylois (wat dacht je anders, lees er meer over in het Fifties Web). Deze unieke kaart schonk Norbert jaren geleden aan een nichtje dat Tura fan was. Gelukkig, want anders had ik die nooit in handen gekregen. Will Tura is echter nooit een  een fervent voorstander van fanclubs geweest, laat staan als die door anderen werden gerund. De eerste Tura Fan Club was dan ook geen lang leven beschoren en toen broer Staf de boekingen van Will ging verzorgen werd de hele zaak opgedoekt. De kaart zelf is nu wel een waardevol collectors item !. En wie dacht dat de verfransing van Brussel een recent verschijnsel is kijkt maar eens naar de vertaling van "Carte de membre" als "Kaart van lidmaatschap". Van een doodgewone "lidkaart" hadden (en hebben) ze in Bruxelles nog nooit gehoord. En waarom alles tweetalig was is is mij  ook een raadsel : een Franstalige Tura-fan moet nog uitgevonden worden...

Helemaal links (op de foto rechts) een bijzonder verlegen jonge man die bewonderend opkijkt naar al de échte vedetten van in  die tijd. Van links naar rechts : Will Tura, Bobbejaan Schoepen, TV-presentatrice Nelly Maes, Jean Walter, (Tante) Terry Van Gin-deren en Bob Benny. Dat de nog onbekende Tura in zo'n illuster gezelschap terecht kwam had hij in hoge mate te danken aan  het feit dat hij net een contract had ondertekend bij Jacques Kluger van "World Music" waarbij al de voornoemde grote na-men ook onder contract lagen. De legendarisch uitspraak "Ge  zult het nog ver brengen, ventje" komt trouwens van Bobbejaan.

... en mag zich de échte ontdekker van Will Tura noemen. De Veurnse accordeonist Henri Cogghe (rechts op de foto rechts) stak de kleine Arthur Blanckaert in een slecht passend cowboy kostuum en liet hem een liedje meezingen. Hierbij begeleid   door "De Nachtvlinders", een in de streek erg populair orkest, waarvan hij de orkestleider was.  Als ik dit stukje schrijf zijn we  55 jaar later. En vanavond heeft Will Tura een groots concert op de grote markt van het stadje waar het allemaal begon : Veurne. En ergens hierboven mag Henri Cogghe fier zijn op zijn ontdekking die   55 jaar na dit optreden nog succesvol op het podium staat.

Freddy's Dansorkest in 1957. Een acht man sterk amuse- mentsorkest waarvan drie zangers, waaronder gitarist -zanger Will Tura. De leider van het orkest Freddy Feys is de vader van Serge Feys die naam maakte met ondermeer TC Matic, de groep waar Arno (Hintjes) zijn carrière startte. Andere orkestzangers waren Ronny Bergs en Gus Endo over wie op andere pagina's iets meer te vinden is. Will (tweede rechts onder) leerde hier de knepen van het vak. .

Vele opkomende vedetten in Vlaanderen benijden Will voor zijn jarenlange populariteit. Ze beseffen achter niet dat naast een voortreffelijk zanger, Will iemand is die altijd klaar staat voor zijn fans. Op de foto hiernaast de twee broers De Vlieger die met hun orkest Will soms begeleiden voor Will een eigen orkest had. Nu, bijna 40 jaar later, is Will nog steeds bereid om speciaal naar Aalter af te zakken als boer Marc uit de USA op bezoek komt. En zelfs speciaal naar New York te vliegen om er een feestje van Marc en zijn vrouwtje bij te wonen.