Er is in Vlaanderen met moeite een magazine of weekblad te vinden  dat in de afgelopen jaren geen biografie en/of biografisch artikel ge-schreven heeft over Will Tura. Toch mag Norbert de eer opeisen om, lang voor andere media er enige interesse voor hadden, een over vier nummers en evenveel pagina's verspreide biografie van Will Tura te hebben gepubliceerd. En wel in "Pick Up" het muziekblad waar hij na zijn studies hoofdredacteur van was geworden.  Een biografie  over  Tura was in 1960 allesbehalve evident : de jongen was nog geen 20 en moest zijn eerste goedverkopende plaat nog maken, laat staan dat hij  al hits gescoord had.  De biografie was, wat de eerste jaren van de carrière van Tura betreft, ongetwijfeld de meest accurate ooit verschenen. Het verhaal had Norbert uit de betrouwbaarste bron : van Moeder Blanckaert, van wie hij ook de foto's in bruikleen kreeg. Links de pagina in "Pick Up" van juni 1960 met de start van de biografie.

De "Van Slambrouck" die het eerste erelid werd van de allereerste Will Tura Fan Club was niemand minder dan onze  Norbert. De Fan Club was een initiatief van het toenmalige boekingskantoor van Tura : het Benelux Theater van Robert Bylois (wat dacht je anders, lees er meer over in het Fifties Web). Deze unieke kaart schonk Norbert jaren geleden aan een nichtje dat Tura fan was. Gelukkig, want anders had ik die nooit in handen gekregen. Will Tura is echter nooit een  een fervent voorstander van fanclubs geweest, laat staan als die door anderen werden gerund.

De eerste Tura Fan Club was dan ook geen lang leven beschoren en toen broer Staf de boekingen van Will ging verzorgen werd de hele zaak opgedoekt. De kaart zelf is nu wel een waardevol collectors item !. En wie dacht dat de verfransing van Brussel een recent verschijnsel is kijkt maar eens naar de vertaling van "Carte de membre" als "Kaart van lidmaatschap". Van een doodgewone "lidkaart" hadden (en hebben) ze in Bruxelles nog nooit gehoord. En waarom alles tweetalig was is is mij  ook een raadsel : een Franstalige Tura-fan moet nog uitgevonden worden...
De foto links is al even uniek : de eenvoudige Dec- ca-hoes van de eerste Will Tura plaat die ooit op de markt. kwam. Will zong "Mijn nieuw kostuum" en "Onvergetelijk". Will was toen al bij de uitgeverij van Jacques Kluger en werkte veelal samen met het platenmerk DECCA. De songs waren vertalingen van Engelse nummers waarvan Kluger uitgever was in de Benelux.

Helemaal links (op de foto rechts) een bijzonder verlegen jonge man die bewonderend opkijkt naar al de échte vedetten van in  die tijd. Van links naar rechts : Will Tura, Bobbejaan Schoepen, Tv-presentatrice Nelly Maes, Jean Walter, (Tante) Terry Van Gin-deren en Bob Benny. Dat de nog onbekende Tura in zo'n illuster gezelschap terecht kwam had hij in hoge mate te danken aan  het feit dat hij net een contract had ondertekend bij Jacques Kluger van "World Music" waarbij al de voornoemde grote na-men ook onder contract lagen. De legendarisch uitspraak "Ge  zult het nog ver brengen, ventje" komt trouwens van Bobbejaan.

Echte naam : Arthur Blanckaert
Geboren  : 2 augustus 1940  te Veurne  (West-Vlaanderen / België)
Haarkleur : bruin
School : Lagere school (nvdr. : nu basis school)
Eerste Plaatje : "Bye, bye, Love" / "Mijn nieuw Kostuum" (Decca)
Eerste optreden : op 10-jarige leeftijd met het orkest "De Nachtvlinders"  (zie foto onder). De foto links van Arthur met zijn jongste broertje Jean-Marie is een kopie van de originele foto die Norbert van Moeder Blanckaert in bruikleen kreeg..

Freddy's Dansorkest in 1957. Een acht man sterk amuse- mentsorkest waaronder drie zangers, waaronder Will Tura die ook de slaggitaar voor zijn rekening nam. De leider van het orkest Freddy Feys is de vader van Serge Feys die naam maakte met onder-meer TC Matic, de groep waar Arno (Hintjes) zijn car-rière startte. Andere orkes- zangers waren Ronny Bergs en Gus Endo over wie op andere pagina's iets meer te vinden is. Will (tweede rechts onder) leerde hier de knepen van het vak. .