Op de foto links is Will ijs- jes aan het verkopen. Zijn eerste beroep ?  Nee dus. Hij zingt "Sproetje" tijdens een van zijn eerste TV optredens. Alleen  bij de BRT kon men zo iets origineels verzinnen...

Met het bedrag dat Will Tura al diende te betalen aan snelheidsovertre-dingen kon hij makkelijk een buitenhuisje hebben gekocht. En terwijl anderen door de publieke opinie zowat gekruisigd worden omwille van hun niet te temmen snelheidsdrang, wist superdiplomaat Tura dat zo goed als altijd buiten de media te houden. Op de foto boven : deze heer bracht hem meermaals thuis na een optreden toen Will zijn Porsche weeral en in de prak had gereden...

Links : een piepjonge Will Tura die Gilbert Bécaud imiteert. Het was de eerste maal dat hij dit aandurfde met publiek te doen. Hij moest wel. Want ouwe vos Bob Benny had het nummer van  Will  ('Onvergetelijk") ook op de plaat gezet en het gezongen tijdens zijn optreden net voor Will moest optreden. Het was in die tijd normaal dat eenzelfde liedje door verschillende artiesten werd opgenomen. Maar Bob Benny, met zijn toen al uitgebreid répertoire, had best iets anders kunnen brengen dan net één van de vier nummers die Will toen al op plaat had gezet.

In 2006 kan men het nog moeilijk voorstellen, maar in de jaren vijftig en zestig waren de mannelijke Vlaamse vedetten verplicht om hun liefjes en vriendinnetjes strikt geheim te houden. Zoniet verloren ze op slag bijna heel hun vrouwelijke aanhang. En die was, voor de heren, van levensbelang. Op de foto links boven twee van de allereerste Tura-fans met foto en eerste singletje van hun idool in de hand.
De foto rechts is dan ook  absoluut exclusief : wie de foto in de toekomst ergens op het net tegenkomt mag er zeker van zijn dat die gejat is. Ik kreeg die in de mailbox binnen van de broer van een van Tura's voormalige "liefjes".  Will Tura was dé meester als het er op aan kwam zijn relaties geheim te houden. Onder in- gewijden liep lange tijd het hardnekkige gerucht over "een liefje in Sint Andries". Bewijzen hiervoor zijn er  echter nooit voor geweest. Tot nu dus. Aan de geheimzinnigheid kwam abrupt een einde toe Guido Van Lieferinghe op de cover van de allereerste "Joepie" een foto publiceerde van Will op vakantie met Jenny    (met wie hij nog steeds samen is). Will was in alle staten dat een vriend hem dit aandeed. Hij trad dan ook kort er na met Jenny in het huwelijksbootje en, gelukkig voor hem, waren de zeden in de zeventiger jaren al dusdanig veranderd dat hij ook dit zonder veel kleerscheuren overleefde.

Dat Will Tura ook kunstenaars onder zijn fans telde zal hier en daar wat verwondering wekken. Maar hij was bv. bevriend met kunstschilder Jan Van Der Smissen uit Ninove (zie foto links boven), die niet alleen van Will zelf, maar ook van veel collega's een portret schilderde. Op de foto rechts boven bewonderen Will en Marva het portret dat Jan schilderde van Marva. Jan schilderde ook graag zijn geliefde Denderstreek , Vlaamse Ardennen en het Pajottenland. Will kocht ook enkele van Jan's schilderijen.

Will stapte over van het "Decca" platenlabel naar "Palette" omdat dit het nieuwe en eigen label werd van Jacques Kluger, de man die Will Tura weghaalde uit "Freddy's Dans- orkest".
In het begin keek Will op tegen de zelfzekere Louis Neefs, op dat ogen- blik een van de topvedetten uit het Kluger-Palette team.
Links : een publiciteitspagina uit "Juke Box" Waar de nieuwe Tura sin- gle (met zijn broertje Jan) naast de nieuwe single van Louis Neefs prijkt. Het begin van een lang verhaal.

Het werd een van weinige kapitale commerciële blunders van Will Tura. Jong en onervaren ging hij in op een aanbod van duistere figuren uit de filmwereld. Net als iedere zanger in die tijd spiegelde hij zich aan Elvis. En iedere tiener was ook weg van hét Amerikaanse teenager filmidool James Dean.
Will werd overrompeld door het aanbod om zo maar meteen de hoofdrol te vertolken in een film die van hem de Vlaamse James  Dean zou maken. Will verbleef weken op een armoedig kamertje en verspilde heel wat spaarcenten. De opnames startten veelbelovend (zie links een exclusieve foto uit de film) tot algauw bleek dat het hele project  tot mislukken was gedoemd.
In het vervolg zou Will veel wantrouwiger worden en de raad van platenbaas Jacques Kluger opvolgen.