Een dynamische zangeres die véél te vroeg uit de showbizz verdween. Het jeugdblad Joepie noemde haar toen een "gelegen-heidszangeresje"...

Dot was echt discriminerend want een "gelegenheids- zangeresje" met dit talent was wel erg uitzonderlijk !
Haar ouders hadden een "Mercedes"-garage en zo kwam ze in contact met Will Tura. Ze kon hem overtuigen van haar zangkwaliteiten en hij bracht haar in contact met zijn producer Jean Kluger.
Ze kreeg er promt een platencontract. In 1969 kwam dan haar eerste plaatje "Achter de gordijntjes". Het duurde twee jaar tot de tweede plaatopname kwam "Als je heengaat".Ze zocht het daarna in het engelstalig repertoire en de singles : "Nobody" en "Call me" waren in 1973 een eerste stap in die richting, waarna "Come back" in hetzelfde jaar volgde. Ze werd eindelijk opgemerkt door de BRT en mocht optreden met het radiodansorkest, alwaar ze de kans kreeg ook eigen composities naar voor te brengen. Via de manager van Demis Roussos mocht ze met diens orkest in 1977 te Parijs het nummer "Moi je ne suis pas une poupée" opnemen. Dat ze géén "poppetje" was ondervonden haar toenmalige platenbazen toen ze promt haar contract stopzette en het zingen liet voor wat het was. Bij Sobelair werd ze toen air-hostess. Toch wist een producer haar nog te overtuigen een plaatje te maken, onder de naam Sylvia Gold kwam in 1979 "Dance me trough the night" uit. Ook producer Roland Verlooven merkte haar op en bracht een duet uit met ene Jason. Als Jason & Joan kwam "All I need" op single uit in 1980. Ze

werd te Brussel geboren als Liliane Verheyen op 5 juli 1952 en woonde o.m. in de gemeente Haren. Ze verdween zoals ze gekomen was uit het niets. Een talent dat verloren ging en eens te meer een gemiste kans op internationaal succes .Ondertussen hebben we met enige tussenkomst van radio 2 Nelly Jane teruggevonden, waarvoor dank aan Peter Verhulst.

Foto links Jean Brits en zijn vrouwtje op bezoek bij Nelly Jane. Foto bo-ven Nelly met hondje.

Cindy werd geboren als Gonda De Brucker te Aalst op 26 februari 1957. Ze nam deel aan diverse zangwedstrijden samen met een vriendin als “De Gonda’s”. Op één van deze organisaties werd ze opgemerkt door de producer van het net gestartte platenlabel “BASF”, Romain De Smet. Eind 1972, ze was toen 15 jaar kwam een eerste single uit. Met “Scoubi-doubi-dam-dam” haalde ze al een TV-optreden binnen in het programma “Singe Sange Jo”, gepresenteerd door Jo met de Banjo”. Het was het prille begin van haar grote doorbraak die volgde met het lied “Hasta la vista mañana” dat goed was voor plaats 2 in de Vlaamse Top 10. Met de volgende plaatjes haalde ze wekenlang de eerste plaats in deze hitlijst, zoals : “Ik ben zo verliefd” (7 weken op 1) , “De volgende dans” (6 we- ken op 1), “Een avontuurtje” (2 weken op 1), “Sweet- heart, my darling” (10 weken op 1), “A la bonne heure” (7 weken op 1), “Alleen” (2 weken op 1) en “Weet je nog wel” ( 7 weken op 1).

De jaren 1974 tot 1976 waren dé topjaren voor Cindy, die meteen de naam van “Prinses van het Vlaamse lied” meekreeg.
Tijdens een opnamesessie in de studio bij Marc Aryan kwam ze in contact met de Amerikaanse manager Nat Kipner. Deze introduceerde haar op zijn beurt bij Bill Sammeth, toenmalig manager van Cher en KC and the Sunshine Band. Hierdoor kwam ze in een internationaal circuit terecht waardoor ze optrad in voorprogramma’s van gekende sterren in Las Vegas, met het BBC – orkest in Londen en ook in de Brusselse Jazz Club alwaar ze overal succes oogstte. Tijdens deze periode werd haar naam aangevuld als Cindy Nelson. Begin jaren tachtig scoorde ze nog hits met “Move me” en “Chemistry”, waarmee ze telkens in de eerste 10 kwam van de BRT Top 30. In 1983 werd ze 2e met de BRT – ploeg in de Knokke – Cup na Zweden.

Met de introductie van de commerciële TV in Vlaanderen, met VTM, bracht Cindy Nelson nog een Vlaamse plaat uit in 1990 met als titel “Vanavond breek ik uit”.
Onder de naam “Laura D” kwamen er in 1992 nog twee dansplaten uit, met als titels “Be allright” en “Please don’t go”.
Vanaf 1999 , na 3 jaar India , koos ze om het wat rustiger aan te doen en koos ze voor een eigen showformule in de Benelux waarin ze géén enkel genre schuwt, zelfs jazz en salsa tot de populaire hits van de jaren 50 tot en met 1980. Cindy Nelson een zangeres met een goed gevulde en succesrijke zangloopbaan.
De foto links is ons toegestuurd door een zeer trouwe fan.

Micha Marah was een succesvolle zangeres, niet meeteen de top maar in het... middenveld. En ze promoveerde tot makelaar toen ze met het Benelux Theater zelf ma- nager van vedetten werd. Hier volgen de grote lijnen van haar succesrijke zang- loopbaan. Als Alda Leppens werd ze op 26 september 1953 te Turnhout geboren. Haar eerste stappen als zangeres zette ze in 1967 met een plaatselijk groepje, The Rimi’s. Het was in 1968 dat commandant Karel Van Herck (zie foto onder lins) zich over haar ontfermde. Die had toen ook al Marc Dex en Juul Kabas onder zijn hoede. Door haar deelname aan “Canzonissima 1971 “ kwam ineens de nationale bekendheid, ze had drie liedjes in de finale gezongen. Eén daarvan was “Tamboerke” waardoor ze meteen het majorette-etiket meekreeg. Door voor sexy fotoreportages te poseren wilde ze later van dit kostschoolmeisjes imago van af (zie foto onder rechts)...

Met het Arcade" label deed ze ook in 1971 mee aan de “Knokke Cup”. Manager René Ingelberts nam haar in zijn Antwerpse ploeg voor “Hit ‘72”, samen met Samantha, Norma Hendy, Bobby Ranger en Peter West. Ze wonnen er de eerste prijs (zie foto op de Show Web pagina : Vlaamse artiesten ontmoeten elkaar). In 1974 won ze met de Belgische vertegenwoordiging de “Coupe d’Europe Musical” een liedjesfestival dat plaatsvond in het Oostenrijkse Villach. Ook Ann Michel en Connie Neefs maakten deel uit van de Belgische ploeg (ook hiervan foto bij : Vlaamse artiesten ontmoeten elkaar) Ondertussen maakte Micha regelmatig plaatopnamen waarvan sommige liedjes toch wel hits werden in die periode. Een “andere” Micha dook op in “Eurosong 1975”, een krullenkopje en hippe kleren gaven haar meteen een eigen persoonlijkheid en présence. De BRT koos haar in 1979 als onze vertegenwoordiging voor het Eurovisiesongfestival. Er was heel wat heisa rond de keuze van het liedje dat Micha zou brengen en dat resulteerde in een slecht resultaat, ze werd gedeeld laatste in Jeruzalem. Het zou haar de volgende jaren zuur opbreken. Ze wist niet goed meer welke richting ze uit wou als zangeres. De radio had haar echter ontdekt als presentatrice, reeds in 1976 haalde Bert Van Hoorde haar voor de microfoon in “Kustsidestory”. Omroep Antwerpen ’s icoon Jos Baudewijn was haar producer voor uitzendingen als : “Piekuur” (van 1976 tot 1979), “Meer muziek” (van 1980 tot 1982) en “Hadiemicha” (van 1983 tot 1988). In 1993 bracht ze samen met Ro Burms “Kwistig met muziek” voor Omroep West-Vlaanderen tot in 1998. Ze presenteerde voor BRT -TV samen met Marijn De Valck het programma “Stad op stelten”. Haar veelzijdigheid kwam haar goed van pas in tal van andere activiteiten. Ze had o.m. een tijdje een rubriek in het weekblad Story.

Ze was ook coach van de Antwerpse ploeg voor de Baccarabeker in 1981. Samen met haar toenmalige echtgenoot, Guy Beyers namen ze het artiesten- en managementbureau Benelux Theater over van de legendarische Robert Bylois, die er een punt achter zette. In 2001 opende ze in  Antwerpen  op  de  Grote

Markt de Ierse pub “The Dubliner”. Dit was een gevolg van de ommezwaai in haar zangloopbaan in t994 bracht ze een cd uitbracht met verta- lingen van Ierse lied- jes. Ze had toen Isy McCormack ontmoet in Dublin, hij werd haar vriend tot onge- veer midden 2008 en dit bracht een héél andere Micha.

Begin 2006 werd het trio “The Souldivaz” geboren. Samen met Sandra Kim en Alana Dante (echter ver- vangen in 2007 door

Alfi Oubaibra).  Zij brachten samen  met  Micha  vol
vuur  echte  soulklasiekers,  waarvan   “Dancing  in
       The Street"hun eerste single werd. Een artieste
           met een gevulde carrière en een dame met
             allure.