Het moet 1967 of 1968 geweest zijn toen ik Ann voor het eerst ontmoette. Hierover is trouwens méér te lezen op pagina 2 van de showbizz verhalen. Later stonden wij samen in tientallen Tv-producties tussen 1968 en 1971. Wij hadden dezelfde zanglerares, Lize Roland, een voormalige succesvolle Franstalige opera- en chansonzangeres. Een bij- zonder strenge dame die niets minder dan de perfectie eiste van haar leerlingen. Ann Christy was veruit haar beste leerlinge.
Het zangtalent van Ann benaderde dan ook de perfectie. Dat hoorden al haar collega's, maar helaas niet de vakpers en het grote publiek. Die waren vol van de beat- en rockrage. De meeste nummers die Ann bracht waren dan ook puur chanson en ook de teksten van Mary Boduin waren gewoon te goed voor die tijd. Met haar repertoire viel ze tussen de mazen van het showbizz net : wat ze bracht was geen kleinkunst, geen rock of beat en het waren zeker geen populaire schlagers...
Ergens las ik dat Johan Verminnen zei dat ze een goede "coach" miste. Maar het had er dan wel een moeten zijn van kaliber van Piet Roelen (die Helmut Lotti naar de top bracht). Want hoe verlegen Ann ook was, ze had een bijzonder sterk karakter en een eigen willetje. Ze wist wat ze wou. En roeide zonodig tegen de stroom in.
Regelmatig trad Ann Christy op in het voorprogramma van mijn show. Dit waren dan meestal dansavonden in een oververhitte tent. Het was soms schrijnend om haar aan het werk te zien met een orkest dat de nummers die ze bracht erbarmelijk begeleidde, en  voor een publiek dat maar bleef dansen, hossen en bier drinken...De laatste malen dat wij in eenzelfde programma stonden heb ik haar dan ook laten begeleiden door mijn orkest, dat tenminste vlekkeloos muziek kon lezen. En ik gaf de opdracht aan mijn technici om de klank en belichting te verzorgen tijdens haar optreden. Jammer genoeg heb ik haar nooit, zoals Norma Hendy, gevraagd om op te treden in mijn theatershow.
Ann Christy kón zingen, en dat wist ze. Net als Louis Neefs was het haar verborgen frustratie dat mensen met veel minder talent maar veel meer charisma aan de top stonden in Vlaanderen. Tijdens haar optredens schrok ze er niet voor terug om het publiek terecht te wijzen. Zo hoorde ik haar ooit zeggen ; "Ik ga nu nog een liedje zingen en ik hoop dat je het nu wel de moeite waard vind om te luisteren"...
Na haar overlijden, en vooral het voorbije jaar, heeft men plotseling ontdekt hoe groots Ann Christy wel was. Ik kan het niet verhelpen maar ik vind het een beetje "lijkenpikkerei". Een zangeres zoals de frêle Free Souffriau, brengt verdienstelijke covers. Maar Free ontbreekt het een beetje aan de kracht en de passie in haar stem die, met een feilloos vibrato, zo kenmerkend was voor Ann Chrsty.
( Norbert ).
Op dit Show Web is ook een  SPECIAL te vinden over Ann Christy !