Had  men in Europa kunnen kiezen dan zou Obama het gehaald hebben met een monsterscore waarvan men in een ouder-wetse sovjetrepubliek alleen kon van dro- men. En waarom vroeg ik mij af? Dat Bush nu niet bepaald de populairste was kan een reden zijn. Maar dat alle zgn. links pro- gressieven zoveel vertrouwen hadden in de man getuigd alleen van het feit dat ze van zijn programma de ballen afwisten. Europeanen zouden wel eens hard uit een mooie droom kunnen ontwaken. Bart De Wever (NVA) zou wel eens gelijk kunnen

hebben met zijn bwering dat Obama een onversneden liberaal is. In zijn programma staan zoveel protectionistische punten dat ik er als Europeaan koude rillingen van krijg. De krediet crisis waarmee  Amerika de wereld aan de rand van de financiële afgrond bracht, zou wel eens kunnen ontaarden in een échte nachtmerrie...
Oh ja, Obama kan het "goed zeggen". Net als een Amerikaanse predikant kan hij een vol stadion uit de bol laten gaan. Hoe u er over denkt weet ik niet, maar zelf heb ik altijd zéér wantrouwig gestaan tegenover dergelijke mooipraters.

Op die stille dagen wil ik toch nog even denken aan iemand die een- zaam en vergeten, verlaten door bijna iedereen, op dramatische wijze om het leven kwam in een dorpje aan de Belgische kust.
Wat er ook wordt gezegd en geschreven : de man verdiende beter. Lees er meer over op het Radio mi Amigo Web en het euroWeblog !:

Laat je vooral niet misleiden door de titel van dit stukje. Ik ben het lang niet eens met alles wat Geert Wilders verkondigd. Alleen zijn idee om Vlaanderen en Nederland weer te verenigen vond ik de moeite van het bestuderen waard. Zijn uitspra-ken brachten trouwens een hele polemiek tot stand.
Bij opiniepeilingen bleek een grote meerderheid van de Nederlanders voorstander van het samengaan van Nederland met Vlaanderen. Samen hebben we een  BNP  dat  groter  is  als

dat van Rusland of India. Stof dus om over na te denken. Met z"n twee tot drieëntwintig miljoen zouden we ook eens stuk ernstiger worden genomen, zowel Europees als internationaal. En zo zijn nog wel goede redenen te bedenken.
Maar...
Midden het debat verschenen meteen ingezonden lezersbrieven in Vlaamse kranten en weekbladen : de liefde voor België en zijn Koning werden er met smartelijke woordenschat in beschreven. Een oproep tot het bevlaggen van huizen  met de Belgische driekleur werd alleen in Brussel en slapjes in Wallonië opgevolgd. Brussel de geliefde hoofdstad waar, wie een biertje in het Nederlands besteld, een grote kans loopt om voor "flamingant" uitgescholden te worden.
Een van de pittigste "oneliners" van George Bernard Shaw was wel : "England and America are two countries divided by a common language." Het échte probleem is dat Nederland en Vlaanderen ook gescheiden worden door ...dezelfde taal. En er is méér . "Jan-met-de-pet" in Vlaanderen heeft het moeilijk met de directe taal en bet- weterigheid van vele van hun Noorderburen.
Als ik de mensen echter uitleg dat het samengaan best kan op confederale basis : twee landen die afspreken wat ze samen doen, en voor de rest rustig hun eigen gangetjes kunnen gaan, dan wordt er een stuk positiever gereageerd. Het verwondert mij dat geen enkele politicus in Vlaanderen of Nederland op dat idee is gekomen. En laten we toch niet vergeten dat in Vlaanderen, volgens de recentste peilingen,  bij een verkiezing meer dan de helft van de Vlamingen zou stemmen voor een partij die de onafhankelijkheid en/of een con- federatie hoog in het vaandel voert.