Radiovisie is een toonaangevende website over de media onder en boven de Moerdijk.
Op een nieuwsbericht (met zelfs een stokoud YouTube filmpje bij) werd mij attent gemaakt door Will van der Steen.
Helaas met enkele pietluttige foutjes die wel meer in artikels en inter- views kunnen gelezen of gehoord worden. Als je op de afbeelding hierboven klikt kom je wel op "norbert.be" terecht, maar dat is een website die Marianne Dupont als 17-jarige tiener opstartte. Voor een of ander proefwerk tijdens haar studies. Haar moeder Ingrid was een grote fan van mij en bezat ondermeer 8 (acht !) albums vol met docu- mentatie over "ondergetekende". Ik gaf haar toelating hiervoor onder voorwaarde dat ik medezeggenschap kreeg. Iets waarvan ik in de meer dan 7 jaar dat de website bestaat nog nooit gebruik heb gemaakt. Toen ze aansloot bij euromediArts (een losse vereniging van Nederlandse en Vlaamse internet specialisten) werd de redactie van het Norbert Web overgenomen door Jan Dooms en Joris Ver- haeghe. Die leveren over tientallen webpagina's zo'n uitgebreid ver- slag over mijn leven dat ik, al heb ik de site nog nooit helemaal beke-ken, toch dikwijls moet toegeven : "tjonge, dat wist ik niet meer". Ik draag sporadisch voor euromediArts mijn steentje bij met een column en vooral met wat teksten voor het "Fifties Web" van euromediArts
Hiermee wil ik dus (hopelijk voor eens en altijd) rechtzetten dat ik heb zelf GEEN eigen website heb.
Mijn familienaam is inderdaad "Van Slambrouck" maar geen mens die dat weet en er belang aan hecht.
Braafjes studeerde ik van kleuterklasje tot en met de faculteit Eco-nomie aan de K.U.Leuven.  Hierdoor kon ik aan de slag als secretaris van de diverse beroepsverenigingen van ondernemers. Maar na en paar jaar liep het bloed waar het niet gaan kan : ik stapte profes- sioneel in de showbizz.
En ik heb zo wat van alles geproefd wat er in die wereld te beleven valt. Van regisseur (ik had het diploma in avondcursus behaald) van amateur gezelschappen tot massaspelen in de sportpaleizen en zelfs het Heizelstadion.  Van kleinkunst tot hitzanger, van componist tot auteur, van regisseur en vedette van grote shows tot een eigen showzaal, van televisie en film tot radio.
Ik werd gevraagd om (als eerste zangvedette) een programma te presenteren bij BRT2 (nu Radio2). Toen werd ik ernstig ziek en dat was een ramp, niet alleen voor mezelf, maar ook voor al mijn vaste mede- werkers, waaronder het de ballet de "Hey Meisjes" dat voor altijd met mijn naam zou verbonden blijven.
Toen ik terug kwam uit herstelverlof in Spanje was daar onmiddellijk al een goede bekende, Sylvain Tack, om mij (na veel aarzelen) te overtuigen dagelijks voor Radio Mi Amigo te presenteren. Toen de zender verboden werd, had ik (net als Ad Petersen en Will van der Steen) geen zin in een riskant avontuur in Spanje en haakte ik af. Ik startte met mijn eigen discotheek en showzaal en er werden er in het "Norbert Hey Center" nog tientallen jingles en commercials stiekem opgenomen voor Mi Amigo..
Van zodra het kon startte ik met een eigen regionale radio. Dankzij mijn opvolger Frederik Thomas groeit en bloeit die na 30 jaar nog steeds. Zelf presenteerde ik de opstart van zowat alle VBRO-pro- gramma's. En niet te vergeten dat de in stereo en het Nederlands uitzendende radio in Frans Vlaanderen “Radio Metropolys” in die tijd mijn troetelkind was tot President Mitterrand de uitzendingen in het Nederlands verbood.
Helaas moet ik lezers van deze column teleurstellen : bij mij kunnen ze niet terecht voor documentatie en zo, wat ik heb weinig of niets bijgehouden. Ik heb altijd gezegd, moest ik kleinkinderen hebben, zouden die alleen maar zeggen : "God, daar is opa weer met zijn albums"...Vandaar.
Vriendelijke groet,
norbert.